… czyli o duchowości liturgicznej. Katecheza s. Adelajdy Sielepin CHR

We wtorek 10 maja kolejny już raz odbyła się katecheza liturgiczna zorganizowana przez Kleryckie Koło Liturgiczne. Zainteresowani słuchacze ze wspólnoty seminarium diecezjalnego jak i seminariów zakonnych najpierw spotkali się w kaplicy na wspólnej modlitwie Liturgią Godzin.

Świadectwem spotkania i zgłębiania Chrystusa w Liturgii podzieliła się z nami siostra Adelajda Sielepin ze Zgromadzenia Sióstr Świętej Jadwigi Królowej Służebnic Chrystusa Obecnego, kierownik katedry Teologii Liturgii na Wydziale Teologicznym UPJPII, opiekunka Ośrodka Katechumenalnego w Krakowie.

Siostra zaznaczyła na wstępie, iż celem duchowości liturgicznej nie jest refleksja ściśle naukowa bo tym zajmuje się liturgika. Jej zadaniem jest czerpanie ze spotkania z Chrystusem obecnym w liturgii życiowych postaw. Prawdziwa duchowość chrześcijańska winna mieć swoje mocne źródło w sakramentach.  Siostra zachęciła do zainteresowania się treścią adhortacji Jana Pawła II „Ecclesia in Europa”. Ojciec Święty zaprezentował Liturgię jako klucz odnowy Kościoła.

Ukazując najtrudniejszy wymiar ascezy czyli przyjmowanie siebie nawzajem we wspólnocie w świetle Chrystusa, siostra zwróciła uwagę na to, iż każdy człowiek powinien interesować się życiem Chrystusa w drugim człowieku. W oparciu o zagadnienia związane z odnową liturgii, pokazała iż często za bardzo skupiamy się na zewnętrznym wymiarze liturgii (którego nie można bagatelizować, ale na pewno nie powinien być dominantą) a pomijamy aspekt wewnętrznego przeżywania Zbawczego Dzieła Bożego w Liturgii. Patricipatio actuosa, które przyświecało odnowie soborowej, zamiast na wewnętrzy wzrost i zaangażowanie ducha bywa przekazywane jako zwykłe rytualne i zewnętrzne mnożenie funkcji i działań. Siostra zaznaczyła, że nasze uczestnictwo w liturgii, logike latreia czyli rozumna Służba Boża, winna być pojmowana jako całkowite, pełne i dobrowolne oddanie się Chrystusowi, wyrażające się w uległości. Prelegentka postulowała aby każda czynność w liturgii wynikała przede wszystkim z teologii a nie praktyczności bądź swobodnych mniemań.

Jako zwieńczenie konferencji siostra przedstawiła kilka definicji duchowości liturgicznej, cytując m.in. Hansa Ursa von Balthasara określiła, że człowiek jest istotą liturgiczną przez co jest zdolny do życia na sposób Misterium Paschalnego Chrystusa. Liturgia jest inspiratorem wzrostu, tylko trzeba się dać wyrzeźbić i ukształtować Duchowi Świętemu.

Siostra poprzez swoje doświadczenie w pracy z katechumenami, podkreśliła kluczowe znaczenie Chrztu i Eucharystii, z których rodzi się Kościół. Życie Kościoła nie trwa dzięki teologii rozumianej jako systematycznej refleksji, ale właśnie w Liturgii będącej teologią pierwszą.

Jesteśmy niezmiernie wdzięczni Siostrze za poświęcony czas i przedstawienie niezwykle głębokiej refleksji na temat duchowości liturgicznej będącej życiem samego Boga w nas.

Jerzy Kajzar