Dnia 20 grudnia 2016 r. o godz. 19:00 cała seminaryjna społeczność zgromadziła się w auli domu przy ul. Podzamcze 8, na deskach której rocznik IV św. Jana XXIII wystawiał sztukę pt. „Moje wędrowanie”.

Sztuka opowiada o młodym, wędrującym przez życie człowieku. Wyruszając na studia, dostaje on od tajemniczego Przewodnika wskazówki pomocne, by nie pogubić się na szlakach życia. Pełen radości wkracza w nową historię, z czasem jednak stopniowo odchodzi od otrzymanych u jej początku zaleceń. Głoszenie Ewangelii zaczyna jawić mu się jako zbyteczne, prawda okazuje się nie zawsze wygodna, modlitwę uznaje za niepotrzebny ciężar, wiara przeszkadza mu w karierze… W miarę rozwoju akcji obserwujemy postępujący upadek głównego bohatera. Ten, którego poznajemy jako mocno utwierdzonego w swej wierze i ufającego Bogu człowieka, w jednej z ostatnich scen wyznaje: „Nic już nie mam. Pracy, pieniędzy, przyjaciela; nie mam nawet wiary. Życie jest bez sensu”. Boża Opatrzność jednak czuwa nad nim pomimo jego niewierności. Punktem zwrotnym okazuje się być spotkanie wzgardzonego wcześniej przez głównego bohatera narkomana, który doświadczywszy osobistego nawrócenia, doprowadza go powrotu do Boga.

Kanwą całej historii jest fragment Listu do Efezjan mówiący o duchowej zbroi: „Stańcie więc [do walki], przepasawszy biodra wasze prawdą i oblókłszy pancerz, którym jest sprawiedliwość, a obuwszy nogi w gotowość [głoszenia] dobrej nowiny o pokoju. W każdym położeniu bierzcie wiarę jako tarczę, dzięki której zdołacie zgasić wszystkie rozżarzone pociski Złego. Weźcie też hełm zbawienia i miecz Ducha, to jest słowo Boże, wśród wszelakiej modlitwy i błagania” (Ef 6, 14-18a).

W roli głównej wystąpił kl. Damian Przybytek, a reżyserem spektaklu był: kl. Jakub Michalik.

Połączenie głębokiej treści, dobrej gry aktorskiej, budzącej podziw scenografii, nastrojowej muzyki oraz harmonii między humorem i powagą sprawiły, że na zakończenie końcowych oklasków trzeba było długo czekać. Tym samym rocznik św. Jana XXIII wielkim sukcesem zakończył swoją przygodę z seminaryjną sceną.

Organizacja przedstawień w czasie bezpośrednio poprzedzającym Święta Bożego Narodzenia jest w naszym Seminarium już wieloletnią tradycją.

Piotr Piekart