Święcenia diakonatu zostały udzielone wczoraj dzięwięciu alumnom diecezji Bielsko-Żywieckiej oraz dziesięciu archidiecezji Krakowskiej, kończącym piąty rok formacji w naszym seminarium duchownym.

Święcenia zostały poprzedzone przysięgą wierności, kiedy kandydaci do stanu duchownego raz jeszcze wyznawali swoją wiarę w Trójjedynego Boga oraz uznanie dla magisterium nauczania Kościoła.

Choć przez cały okres formacji klerycy obu diecezji żyją i współpracują razem, to uroczystości święcenia diakonatu oraz prezbiteratu odbywają się w ich własnej diecezji: w Krakowie w Bazylice Archikatedralnej na Wawelu oraz, po raz pierwszy, w kościele w Wilamowicach.

Obaj biskupi podczas homilii zwracali uwagę na trudności, wyzwania i liczne sytuacje kryzysowe, jakie mogą wystąpić w życiu diakona i dlatego trzeba zawsze zachować pobożność i świętość, trzymając się mocno i w każdym czasie Jezusa.

Diakonat jest pierwszym z trzech stopni święceń (kolejne to prezbiterat i eposkopat). Diakoni mają wspierać kapłanów.
Zadania diakona to podsługa przy liturgii (w tym także posługa słowa) oraz świadectwo swojego powołania.
Podstawowym jest posługa podczas liturgii – w czasie Mszy Świętej celebransowi, a ponadto możliwość odczytywania tekstu Ewangelii oraz wygłaszania homilii lub kazania (czego nie może czynić osoba świecka). Niektórym liturgiom może przewodniczyć diakon samodzielnie – udzielając chrztu, asystując przy zawieraniu małżeństwa, licznym nabożeństwom i pogrzebom.

Życzymy nowym diakonom, by w swojej posłudze kierowali się zawsze Ewangelią, gorliwie pełniąc obowiązki, tak jak sam Jezus Chrystus stał się sługą wszystkich.

 


 

kl. Patryk Zaręba, rok III